کورنتین تولیسو
بیوگرافی کورنتین تولیسو | پسری از آکادمی لیون که قهرمان جهان شد و دوباره به خونه برگشت
گاهی برای رسیدن به بزرگترین شبهای فوتبال دنیا، باید از همون جایی شروع کنی که فقط یه بچه با یه رؤیای بزرگ هستی.
کورنتین تولیسو سالها توی آکادمی المپیک لیون بزرگ شد، پیراهن تیم اصلی رو پوشید، راهی بایرن مونیخ شد، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد و حتی جام جهانی رو بالای سر برد. اما داستانش فقط پر از جام و جشن نبود؛ مصدومیتای سخت بارها مجبورش کردن دوباره از صفر شروع کنه.
و شاید قشنگترین قسمت بیوگرافی کورنتین تولیسو این باشه که بعد از همه اون سفرها، دوباره برگشت به همون باشگاهی که داستان بزرگش از اونجا شروع شده بود: المپیک لیون.
مشخصات بازیکن
نام کامل: کورنتین تولیسو
تاریخ تولد: ۳ اوت ۱۹۹۴
محل تولد: تارار، فرانسه
ملیت: فرانسوی
پست: هافبک
باشگاه فعلی: المپیک لیون
تیم ملی: فرانسه
وضعیت: فعال
تولیسو در حال حاضر بازیکن المپیک لیونه و باشگاه در ژوئیه ۲۰۲۶ قراردادش رو تا سال ۲۰۲۹ تمدید کرد. اون در فصلای اخیر حتی بازوبند کاپیتانی لیون رو هم به بازو بسته.
پسری که از ۱۳ سالگی وارد دنیای لیون شد
کورنتین در شهر تارار، در منطقه رون فرانسه به دنیا اومد.
فوتبال خیلی زود وارد زندگیش شد. اون از سال ۲۰۰۰ برای استاد آمپلپویی بازی کرد و بعد به باشگاه پِی دو لاربْرِل رفت. اما اتفاق مهمتر در سال ۲۰۰۷ افتاد.
تولیسو فقط ۱۳ سال داشت که وارد آکادمی المپیک لیون شد.
فکرشو بکن؛ وارد شدن به آکادمی یه باشگاه بزرگ تازه اول کاره. اونجا پر از بچههاییه که همشون یه رؤیا دارن: یه روز از تونل ورزشگاه بیرون بیان و با پیراهن تیم اصلی جلوی هزاران هوادار بازی کنن.
برای تولیسو هم راه اصلاً بدون دردسر نبود.
در سالای جوونیش یه مصدومیت زانو سرعت پیشرفتش رو کم کرد و حتی میتونست مسیر فوتبالیش رو به خطر بندازه. اما اون ادامه داد و کمکم خودش رو به تیمای بالاتر آکادمی رسوند.
شش سال بعد از ورودش به لیون، بالاخره لحظهای رسید که مدتها منتظرش بود.
ولی اولین بازی حرفهایش یه داستان بامزه هم داره!
چند ثانیه بازی، بدون حتی یه لمس توپ!
۱۰ اوت ۲۰۱۳، المپیک لیون مقابل نیس بازی میکرد.
لیون ۴ بر ۰ جلو بود و مسابقه تقریباً تموم شده بود که رمی گارد تصمیم گرفت یه پسر ۱۹ ساله رو وارد زمین کنه.
اون بازیکن کورنتین تولیسو بود.
تولیسو وارد زمین شد...
و چند ثانیه بعد داور سوت پایان رو زد!
خودش بعدها با خنده تعریف کرد که در اولین بازی برای تیم اصلی، حتی فرصت نکرد توپ رو لمس کنه. اما براش همین چند ثانیه هم فوقالعاده بود؛ مخصوصاً چون پدر و مادرش اون شب توی ورزشگاه بودن.
شاید باورت نشه، اما گاهی یه دوران بزرگ دقیقاً همینطوری شروع میشه؛ بدون گل، بدون پاس، حتی بدون لمس توپ!
چند ماه بعد تولیسو اولین قرارداد حرفهایش رو با لیون امضا کرد.
اما اولین گلش خیلی هیجانانگیزتر بود.
۹ مارس ۲۰۱۴، لیون مقابل بوردو بازی میکرد. مسابقه ۱ بر ۱ بود و وارد وقتای تلفشده شده بود.
دقیقه ۹۴...
تولیسو با ضربه سر گل زد.
لیون ۲ بر ۱ برنده شد و اون اولین گل دوران حرفهایش رو به یه گل فراموشنشدنی تبدیل کرد.
اون روزا کمکم همه داشتن متوجه میشدن این پسر فقط یه بازیکن جوون معمولی نیست.
هافبکی که هرجا لازم بود بازی میکرد
یکی از چیزای جالب درباره تولیسو این بود که فقط به یه نقطه از زمین محدود نمیشد.
پست اصلیش هافبک بود، ولی اوایل حضورش در تیم بزرگسالان لیون حتی در دفاع راست هم بازی کرد.
هرجا تیم نیاز داشت، آماده بود.
کمکم جای اصلیش رو وسط زمین پیدا کرد؛ جایی که میتونست هم در دفاع کمک کنه، هم توپ رو جلو ببره و هم خودش رو به محوطه جریمه برسونه.
تولیسو فقط هافبکی نبود که پاس بده و همونجا بایسته. حرکت بدون توپ، قدرت بدنی و رسیدن به موقع به محوطه جریمه باعث میشد خودش هم موقعیت گل پیدا کنه.
سالها گذشت و اون پسری که اولین بازیش فقط چند ثانیه طول کشیده بود، تبدیل شد به یکی از بازیکنای مهم لیون.
در فصل ۱۷-۲۰۱۶ تولیسو با لیون تا نیمهنهایی لیگ اروپا هم پیش رفت. اون فصل خودش در مسابقات مختلف ۱۴ گل زد؛ عدد خیلی خوبی برای یه هافبک.
دیگه وقتش رسیده بود یه غول بزرگ اروپایی سراغش بیاد.
و اون باشگاه بایرن مونیخ بود.
مونیخ؛ جایی که جامها یکییکی از راه رسیدن
تابستون ۲۰۱۷ تولیسو فرانسه رو ترک کرد و راهی آلمان شد.
مقصدش؟
بایرن مونیخ.
حالا باید وسط تیمی بازی میکرد که تقریباً هر فصل برای قهرمانی بوندسلیگا و لیگ قهرمانان اروپا میجنگید.
ولی تولیسو برای نشون دادن خودش زیاد منتظر نموند.
اولین مسابقهش در بوندسلیگا مقابل بایر لورکوزن بود و همون روز اولین گلش در لیگ آلمان رو هم زد.
فصل اولش با بایرن یه قهرمانی بوندسلیگا داشت.
اما فقط چند هفته بعد، اتفاق حتی بزرگتری منتظرش بود.
این بار نه با لباس بایرن...
با لباس تیم ملی فرانسه.
تابستونی که اسم تولیسو کنار قهرمانای جهان قرار گرفت
تولیسو قبل از رسیدن به تیم بزرگسالان فرانسه، برای تیمای جوانان کشورش بازی کرده بود.
اولین بازی اون برای تیم ملی بزرگسالان در ۲۸ مارس ۲۰۱۷ مقابل اسپانیا انجام شد.
یه سال بعد، دیدیه دشان اسمش رو در فهرست فرانسه برای جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه قرار داد.
فکرشو بکن؛ تولیسو تازه اولین فصلش در بایرن رو پشت سر گذاشته بود و حالا داشت به بزرگترین تورنمنت فوتبال دنیا میرفت.
اون در جام جهانی ۵ مسابقه برای فرانسه بازی کرد.
مقابل استرالیا در ترکیب اصلی بود.
در مرحله یکچهارم نهایی مقابل اروگوئه هم از ابتدا بازی کرد و فرانسه ۲ بر ۰ برنده شد.
بعد فرانسه بلژیک رو شکست داد و به فینال رسید.
۱۵ ژوئیه ۲۰۱۸، فرانسه و کرواسی در مسکو برای جام جهانی روبهروی هم قرار گرفتن.
تولیسو در نیمه دوم وارد زمین شد و وقتی سوت پایان زده شد، نتیجه ۴ بر ۲ بود.
فرانسه قهرمان جهان شده بود.
و کورنتین تولیسوی ۲۳ ساله هم حالا یه قهرمان جام جهانی بود.
اگه کارتهای کیمدی فوتبال رو جمع میکنی، اینجا دقیقاً یکی از اون لحظههاییه که میشه مسیر یه بازیکن رو از اول دوباره نگاه کرد؛ از چند ثانیه بازی بدون لمس توپ برای لیون تا ایستادن وسط جشن قهرمانی جام جهانی!
اما فوتبال خیلی زود یه روی کاملاً متفاوتش رو به تولیسو نشون داد.
درست بعد از قهرمانی جهان، سختترین ضربه رسید
فقط چند ماه از قهرمانی فرانسه گذشته بود.
تولیسو باید با اعتمادبهنفس زیاد وارد فصل تازه میشد.
اما سپتامبر ۲۰۱۸ مقابل بایر لورکوزن اتفاق بدی افتاد.
رباط صلیبی زانوی راستش پاره شد.
یکی از سختترین مصدومیتایی که یه فوتبالیست میتونه تجربه کنه.
حالا دیگه خبری از مسابقه و جشن نبود.
ماهها تمرین مخصوص، درمان و تلاش برای برگشتن شروع شد.
برای بازیکنی که فقط چند ماه قبل جام جهانی رو بالای سر برده بود، تماشا کردن مسابقات از بیرون زمین اصلاً آسون نبود.
ولی تولیسو برگشت.
۲۵۱ روز بعد از اون مصدومیت، دوباره پیراهن بایرن رو پوشید.
و جالبتر اینکه بازگشتش در فینال جام حذفی آلمان مقابل لایپزیگ اتفاق افتاد. بایرن اون مسابقه رو ۳ بر ۰ برد و تولیسو بعد از ماهها دوری، برگشتش رو با یه جام جشن گرفت.
اما ماجرا اینجا تموم نشد...
چون بزرگترین جام باشگاهی فوتبال اروپا هنوز منتظرش بود.
از زانوی مصدوم تا بالای قله اروپا
فصل ۲۰-۲۰۱۹ برای بایرن مونیخ تبدیل شد به یه فصل تاریخی.
تیم آلمانی یکی بعد از دیگری حریفاش رو کنار زد و به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسید.
حریف فینال پاری سن ژرمن بود.
۲۳ اوت ۲۰۲۰، بایرن با گل کینگزلی کومان ۱ بر ۰ برنده شد.
تولیسو هم در دقایق پایانی وارد زمین شد.
سوت پایان زده شد و این بار یه جام دیگه به مجموعه افتخاراتش اضافه شد:
قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا.
بعدش بایرن سوپرجام اروپا و جام جهانی باشگاهها رو هم برد و یه مجموعه تاریخی از جامها ساخت.
تولیسو در مجموع ۵ فصل برای بایرن بازی کرد، ۱۱۸ مسابقه انجام داد و ۲۱ گل زد.
وقتی در سال ۲۰۲۲ از باشگاه جدا شد، ۵ قهرمانی بوندسلیگا و قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا بین جامای بزرگش دیده میشد.
ولی اون ۵ سال یه مشکل هم داشتن.
مصدومیت.
تولیسو بارها مجبور شد تمرینات بازگشت و دوران توانبخشی رو تجربه کنه. حتی در فوریه ۲۰۲۱ تاندون عضله چهارسر رانش آسیب جدی دید و جراحی شد.
اون موقع رسیدنش به جام ملتهای اروپا خیلی بعید به نظر میرسید.
اما کمتر از ۴ ماه بعد برگشت و در بازی دوستانه فرانسه مقابل ولز حتی در ترکیب اصلی قرار گرفت.
شاید همین بخش از زندگینامه کورنتین تولیسو بیشتر از تعداد جامها درباره شخصیت فوتبالیش حرف بزنه.
چون هر بار که بدنش گفت «بایست»، دوباره تلاش کرد برگرده.
بعد از مونیخ، قلبش دوباره راه لیون رو پیدا کرد
تابستون ۲۰۲۲ قرارداد تولیسو با بایرن تموم شد.
حالا میتونست مسیر تازهای انتخاب کنه.
اما انتخابش خیلی آشنا بود.
المپیک لیون.
باشگاهی که از ۱۳ سالگی توش بزرگ شده بود.
باشگاهی که اولین مسابقه حرفهایش رو براش انجام داده بود.
باشگاهی که اولین گلش رو با پیراهن اون زده بود.
۱ ژوئیه ۲۰۲۲، لیون رسماً اعلام کرد تولیسو برگشته و با باشگاه تا سال ۲۰۲۷ قرارداد بسته.
بعد از ۵ سال حضور در بایرن، یه قهرمانی جهان و کلی جام، «کوکو» دوباره به خونه برگشته بود.
اما برگشتن همیشه به معنی آسون شدن همهچیز نیست.
تولیسو دوباره باید با فشار مسابقات، شرایط سخت تیم و مشکلات بدنی کنار میاومد. کمکم جایگاهش محکمتر شد و تجربهای که از بایرن و تیم ملی آورده بود، ارزش بیشتری پیدا کرد.
تا جایی که در فصل ۲۶-۲۰۲۵ بارها بازوبند کاپیتانی المپیک لیون روی بازوش دیده شد.
و در تابستون ۲۰۲۶ هم باشگاه یه پیام روشن براش داشت:
داستان هنوز تموم نشده.
قرارداد تولیسو تا سال ۲۰۲۹ تمدید شد.
بعضی سفرها آخرش دوباره به همون نقطه اول میرسن
حالا مسیر کورنتین تولیسو رو از اول نگاه کن.
یه پسر ۱۳ ساله وارد آکادمی لیون شد.
در ۱۹ سالگی چند ثانیه برای تیم اصلی بازی کرد و حتی فرصت نکرد توپ رو لمس کنه.
چند ماه بعد اولین گلش رو در دقیقه ۹۴ زد.
بعد تبدیل شد به یکی از هافبکای مهم لیون.
رفت بایرن مونیخ.
قهرمان آلمان شد.
با فرانسه جام جهانی رو برد.
لیگ قهرمانان اروپا رو فتح کرد.
رباط صلیبیش پاره شد.
دوباره برگشت.
یه مصدومیت سخت دیگه داشت.
باز هم برگشت.
و بعد از همه این اتفاقا، دوباره پیراهن المپیک لیون رو پوشید و حتی بازوبند کاپیتانی تیم دوران بچگیش رو به دست آورد.
تیم ملی فرانسه هم بخش بزرگی از داستانشه. تولیسو تا امروز ۲۸ بازی ملی و ۲ گل برای فرانسه داره و علاوه بر جام جهانی ۲۰۱۸، در جام ملتهای اروپا ۲۰۲۰ هم عضو تیم کشورش بود.
شاید قشنگترین چیز درباره داستان تولیسو این نباشه که چند جام برده.
قشنگترین بخش اینه که چند بار مجبور شده دوباره بلند بشه.
وقتی یه فوتبالیست مصدوم میشه، مردم معمولاً فقط چند ماه غیبتشو میبینن. اما پشت اون چند ماه، صدها ساعت تمرین، درمان و تلاش وجود داره تا دوباره بتونه همون کاری رو انجام بده که عاشقشه.
در دنیای کیمدی فوتبال، تولیسو میتونه یادمون بندازه که قهرمان بودن فقط به معنی بالای سر بردن جام نیست.
گاهی قهرمان بودن یعنی وقتی یه بار زمین خوردی، دوباره بلند شی.
بعد دوباره زمین بخوری...
و باز هم بلند شی.
چون ممکنه یه روز بعد از همه اون سختیها، دوباره برگردی به همون جایی که رؤیات ازش شروع شده بود؛ این بار نه بهعنوان یه بچه ۱۳ ساله، بلکه بهعنوان کسی که قهرمان جهان شده. ⚽🏆
اگر از داستان این قهرمان فوتبال خوشت آمد،
در کیمدی میتونی داستان ستارههای دیگه رو هم بخونی ⚽✨
