مائورو کامورانزی
مائورو کامورانزی متولد سال ۱۹۷۶ توی شهر تاندیل کشور آرژانتین بود؛ وینگر راستی با موهای بلند و دم‌اسبی، تکنیکی ناب، دوندگی بی‌امان و تعصبی مثال‌زدنی که هر مربی آرزوی داشتنش رو توی ترکیبش داشت. اون فوتبال خودش رو از باشگاه آلدوسیوی آرژانتین شروع کرد و بعد از دوره‌هایی توی بانفیلد، کروز آزول مکزیک و سانتوس لاگونا، به فوتبال اروپا کوچ کرد و پیراهن هلاس ورونا رو توی ایتالیا پوشید. بازی‌های چشم‌نواز کامورانزی توی ورونا باعث شد تا مارچلو لیپی اون رو برای یوونتوس بخواد؛ انتقالی که سال ۲۰۰۲ انجام شد و مسیر حرفه‌ای اون رو به اوج شکوه رسوند. کامورانزی سال‌های طولانی ستاره سمت راست یووه بود؛ با سانترهای خط‌کش‌مانند، پرس خستگی‌ناپذیر و دریبل‌های تماشاییش نقش مهمی توی قهرمانی‌های سری آ و سوپرجام ایتالیا داشت. ارزش واقعی تعصب اون زمانی ثابت شد که بعد از رسوایی کالچوپولی و سقوط یوونتوس به سری بی، کامورانزی مثل ستاره‌های وفاداری چون دل‌پیرو و بوفون توی تیم موند، توی دسته پایین‌تر جنگید و کمک کرد بیانکونری دوباره با اقتدار به سطح اول برگرده؛ اون بعدها سال‌های آخر فوتبالش رو هم توی اشتوتگارت آلمان، لانوس و راسینگ کلاب آرژانتین گذروند. اما بزرگ‌ترین فراز زندگی ورزشی کامورانزی به عرصه ملی مربوط میشه؛ اون که اصالتی ایتالیایی داشت (پدربزرگش اهل ایتالیا بود)، به دعوت فدراسیون ایتالیا پاسخ مثبت داد و پیراهن لاجوردی آتزوری رو انتخاب کرد. کامورانزی توی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان یکی از مهره‌های فیکس و قلب تپنده‌ی سیستم تهاجمی مارچلو لیپی بود و با عملکرد بی‌نقصش ایتالیا رو به قهرمانی دنیا رسوند؛ صحنه جشن قهرمانی توی ورزشگاه برلین که توی اون هم‌تیمی‌هاش وسط چمن دورش جمع شدن و موهای بلندش رو بریدن، به یکی از شادترین قاب‌های تاریخ جام جهانی تبدیل شد.
