رِوِلینو

روبرتو رولینو متولد سال ۱۹۴۶ توی شهر سائوپائولو کشور برزیل بود؛ پسری از یک خانواده با اصالت ایتالیایی که بعدها به یکی از خدایان تکنیک، خلاقیت و ظرافت توی مستطیل سبز تبدیل شد. رولینو با اون سبیل‌های پرپشت و نمادینش، صاحب پای چپی بود که از نظر قدرت شوت‌زنی و دقت ضربات کاشته همتا نداشت؛ شوت‌های راه دور و کاشته‌های سنگین اون به قدری وحشتناک، موج‌دار و سریع بودن که هواداران فوتبال بهش لقب «شوت‌های اتمی» (Patada Atômica) داده بودن. اون فوتبالش رو از باشگاه کورینتیانس شروع کرد و بیشتر از یک دهه ستاره بی‌رقیب، کاپیتان و بت هواداران این باشگاه بود و با اینکه تیم در بحران جام نبردن قرار داشت، رولینو با بازی‌های جادوییش تماشاگرها رو به استادیوم می‌کشوند. بعدها به فلومیننزه پیوست و اونجا یک تیم رویایی ساخت و چند بار قهرمان لیگ ایالتی ریو شد و اواخر فوتبالش هم برای الهلال عربستان بازی کرد و از اولین ابرستاره‌هایی شد که فوتبال آسیا و خاورمیانه رو متحول کرد. اما میراث رولینو فراتر از گل‌ها و جام‌هاست؛ اون مبدع و خالق حرکت تکنیکی افسانه‌ای «الاستیکو» (یا همون فیلیپ فلپ) بود؛ حرکتی که توی اون بازیکن با بیرون پا توپ رو به یک سمت هدایت می‌کنه و توی یک‌صدم ثانیه با داخل همون پا جهت توپ رو عوض می‌کنه؛ تکنیکی که بعدها الگوی رونالدینیو و رونالدو نازاریو شد و دیه‌گو مارادونا هم بارها اعلام کرد رولینو بزرگ‌ترین بت دوران کودکی و نوجوانیش بوده. اوج دوران فوتبال رولینو توی جام جهانی ۱۹۷۰ مکزیک رقم خورد؛ اون توی تیمی که خیلی از کارشناسان اون رو بهترین تیم ملی کل تاریخ فوتبال می‌دونن، پیراهن شماره ۱۱ برزیل رو تنش کرد و کنار نوابغی مثل پله، جرزینیو، توستائو و کارلوس آلبرتو توی خط هجومی غوغا به پا کرد؛ با گل‌ها، پاس‌های میلی‌متری و دریبل‌هاش کمک کرد برزیل تمام بازی‌ها رو ببره، سومین جام جهانی تاریخش رو فتح کنه و جام ژول ریمه رو برای همیشه به خاک برزیل ببره.