


توماس هسلر متولد سال ۱۹۶۶ توی شهر برلین کشور آلمان (آلمان غربی اون زمان) بود؛ هافبک تهاجمی ریزنقش، فرز و فوقالعاده تکنیکی با قدی حدود ۱۶۶ سانتیمتر که به خاطر جثه کوچیک، خندههای همیشگی و لهجه برلینیش، هوادارا و همتیمیها بهش لقب صمیمانهی «ایکِه» (Icke) داده بودن. هسلر فوتبالش رو از باشگاه جمعوجور محلی راینیکندورفر فوکسه شروع کرد، اما وقتی پاش به افسی کلن رسید، نبوغش توی بوندسلیگا منفجر شد؛ اون با دریبلهای ریز توی فضاهای فشرده مدافعها رو کلافه میکرد و ضربات ایستگاهیش از پشت هجدهقدم مثل پنالتی دقیق و مهارنشدنی بود. بازیهای خیرهکنندهش باعث شد سال ۱۹۹۰ با انتقالی پرسروصدا راهی سری آ ایتالیا بشه؛ ابتدا پیراهن یوونتوس رو پوشید و بعد از اون به آاس رم رفت و سالها توی سختترین و فیزیکیترین لیگ دنیا کیفیت بازیسازیش رو دیکته کرد. هسلر بعدها به آلمان برگشت و دوران فوقالعادهای رو توی کارلسروهه ساخت و با این تیم توی جامهای اروپایی شگفتیساز شد، و در سالهای بعد هم پیراهن بروسیا دورتموند و مونیخ ۱۸۶۰ رو به تن کرد. اون دو بار (سالهای ۱۹۸۹ و ۱۹۹۲) به عنوان مرد سال فوتبال آلمان انتخاب شد، اما جایگاه ابدیش توی تاریخ با پیراهن مانشافت تثبیت شد؛ هسلر توی جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا با گلهای حساسش توی مرحله مقدماتی و بازیهای درخشانش توی تورنمنت نهایی، یکی از مهرههای اصلی قهرمانی آلمان غربی شد و شش سال بعد هم توی یورو ۱۹۹۶ انگلیس، در غیاب چند ستاره مصدوم، خط میانی آلمان رو رهبری کرد و جام قهرمانی ملتهای اروپا رو بالای سر برد تا نامش به عنوان یکی از تکنیکیترین و خلاقترین هافبکهای تاریخ فوتبال آلمان ماندگار بشه.